Language is the only homeland

Language is the only homeland

In NEST RUIMTE VOOR KUNST in Den Haag staat tot 11 november een intrigerende internationale groepstentoonstelling over de relatie tussen taal en culturele identiteit. Language is the only homeland ( de titel is een citaat van Czeslaw Milosz) kijkt naar sociale, culturele en politieke implicaties van taal. Taal die iemand kiest te spreken, wordt gedwongen te spreken of juist niet kan spreken. Met aangrijpende kalligrafie van de Iraanse Parastou Forouhar, giftmatten in alle talen van Vanuatu van Newell Harry, Marcel Pinas wil in zijn werk en leven de taal van de N’dyuka cultuur in leven houden, de kritische beelden van Moffat Takadiwa op het Engels, de dominante taal in Zimbabwe. De audio-installatie van Judith Westerveld geeft antwoord op de boodschap van de Khoisan Mukalap om zijn taal !Ora te erkennen. Die oproep deed hij op een taalcongres in Gent in 1938! Mukalap krijgt nu pas een reactie. De Chinees-Indonesische beeldend kunstenaar/choreograaf Tintin Wulia die opgroeide op Bali danst haar Balinese interpretatie van een interpretatie van de constructie van La Cachucha, een legendarische dans uit 1830.  De deelnemers van de Haagse Cultuuracademie met wie ik al een paar maanden optrek geven zaterdagmiddag hun reflectie/interpretatie op dit thema . Daarna vertelt Mohammed Benzakour over het Berbers, een taal die eeuwen stand heeft gehouden, uiteindelijk door het Arabisch onderdrukt en de sprekers na kolonisatie en migratie verstrooid. NEST is te vinden in de culturele broedplaats DCR in de taalrijke wijk rond de Energiecentrale. Niet te missen. https://haagsecultuuracademie.nl/nieuws/